De lagere school

 Na de kleuterschool volgde in 1952 de lagere school, of zoals dat tegenwoordig heet, de basis school.

Mijn lagere school was een katholieke jongensschool en wel de Sint Catharinaschool in de Doin Boscostraat. Het terrein van de school grensde aan de katholieke begraafplaats, daarvan gescheiden door een hoge muur. Naast de school lag een ruime speelplaats. Aan de noordkant een rij wc-tjes, aan de oostkant een muur als afscheiding naar de speeltuin, met in het midden een Christusbeeld.

Mijn eerste meester, van de eerste klas dus, was meester Kokschoorn, waar mijn vader nog bij in de klas had gezeten. Hij kon vooral mooi voor lezen .Zo herinner ik me de avonturen van Sim en Sam, twee avontuurlijke kabouters. Daar konden we helaas maar kort van genieten, want met het begin van het nieuwe jaar ging hij met pensioen en werd hij opgevolgd door (iets revolutionairs voor een jongensschool in die tijd) een juffrouw, wier naam ik helaas ben vergeten.

Meesters, waarvan ik me de namen wel kan herinneren zijn mijnheer Vriens 1e klas, mijnheer van Dijk 2e klas, mijnheer Close 3e klas, mijnheer van Amelsfoort 4e klas, mijnheer Flagge 5e klas  en mijnheer Dongelmans 6e klas en hoofd van de school.

Het was dus een katholieke school. De schooldag begon en eindigde me gebed. We hadden wekelijks godsdienstles. Soms van een kapelaan of de pastoor. In de eerste klas werden we voorbereid op de 1e heilige communie en de biecht. We leerden de gregoriaanse gezangen die bij die 1e communieplechtigheid hoorden zingen en mee-dirigeren met arsis en thesis. En de hoofdleerstellingen van het katholieke geloof werden ons bijgebracht met behulp van de kleine en later de grote catechismus. En de oefeningen van berouw, geloof, hoop en liefde. Boeiender waren de verhalen uit het oude testament die we te horen kregen tijdens de lessen Bijbelse Geschiedenis. Eenmaal per maand gingen we klassikaal biechten. Met carnaval namen we deel aan het veertig uren gebed, waar we de goddelijke hulp inriepen ter voorkoming van vreselijke zonden, die in die periode door de feestgangers zouden kunnen worden begaan.

Maar natuurlijk leerden we ook gewoon rekenen en taal, schrijven met een kroontjes pen, aardrijkskunde en vaderlandse geschiedenis. Dreunden we de tafels der vermenigvuldiging op. Maar tijdens die jaren werd ook het schoolzwemmen ingevoerd en kwam er wekelijks een bus om de leerlingen van de hogere klassen naar het Sportfondsenbad te brengen, waar we kennis maakten met het begrip badmeester, die met behulp van kurkgordel en plankje, ons het drijven en voor de meer gevorderden de schoolslag probeerden bij te brengen. Jammer genoeg hebben badmeesters, noch badjuffrouwen me ondanks alle hulpmiddelen ervan kunnen overtuigen dat water je kon laten drijven.

Mijnheer van Amelsfoort, was de zoon van onze slager. Hij vertelde dat hij als kind thuis een klein altaartje had waar hij 's morgens de mis opdroeg.

Mijnheer Dongelmans was ervan overtuigd dat de nieuwe organisaties zoals de Verenigde Naties, de nato en het zich vormende verenigde Europa zouden voorkomen dat er nog ooit een Wereldoorlog zou ontstaan. Hij had allerlei revolutionaire leermiddelen aangeschaft, zoals een viltbord, waarop afbeeldingen en pijlen konden worden geplakt, om ons zaken als de Europese Gemeenschap van Kolen en Staal uit te leggen.

Mijnheer Close was de man van muziek en theater, die regelmatig een deel van het klaslokaal inruimde om ons de gelegenheid te geven een voordracht of een muziekje ten beste te geven.

Klasgenootjes, die ik me kan herinneren: Hans van Kraaij (woonde bij ons tegenover op de Grote Berg, ze hadden een zaak in electrische spullen, waaronder de eerste televisie-ontvanger van Nederland), Gerry Ijpema, hij had rood haar, hij woonde aan de St. Catharinastraat en zijn vader was barpianist, Louis Houët was de zoon van stadsorganist Hub Houët en woonde ook aan de Catharinastraat in een huis vol muziek, zoals een kerkorgel een vleugel, stapels muziekboeken en bustes en afbeeldingen van Bach all over the place.   Janssen zoon van de groentenboer, Willy Ching van het enige chinese restaurant in Eindhoven aan het Stratumseind, Hub Dings, zoon van kapper Dings.